Articles: St. Thomas: 'Als het hiermee niet lukt, ben ik verloren.'
(3VOOR12 - March 15th 2002)

WIE, WANNEER WAAR
St.Thomas & The MagicClub; Thomas Hansen backstage bij Paradiso, om vijf uur, zes uur voor het optreden op London Calling, 15 maart 2002.

MUZIEK:
Thomas: 'Ik maak lieve kleine liedje. Ik zie het als een soort speeltjes. Leuk voor bij een kampvuur, of in een hut. Onze muziek klinkt misschien melancholisch, maar we proberen het wel echt leuk te houden.'

BELANGRIJKSTE INVLOEDEN?
'De moeilijk te vermijden namen als Ellioth Smith, Will Oldham en, ik durf het bijna niet te zeggen, Bob Dylan, Neil Young. Cliche, maar waar. Verder de Noorse bands Ring en Pasan. Zij hebben een beetje dezelfde benadering van muziek maken als ik; doe wat je leuk vindt, zet de taperecorder aan en neem het op.'

STERKSTE KANT?
Thomas krabt eerst even aan zijn enkel. Vast een zwakke plek. Dan steekt hij, op zijn eigen terughoudende manier, van wal: 'Wij hebben de potentie om mensen een goede avond te bezorgen. Op een goede dag kunnen we mensen laten huilen met onze muziek.'

ZWAKSTE KANT?
Maar een goede dag is niet altijd gegarandeerd, zo blijkt. Thomas: 'Ik ben te gevoelig en laat me daardoor snel van streek brengen. Als er 200 mensen staan te luisteren en een persoon is op wat voor manier dan ook vervelend, dan word ik nerveus en voel ik me niet meer goed. Het gebeurde gisteren nog. Ik probeer tussen de nummers altijd een beetje contact te maken met het publiek. En dan gilt zo'n griet plotseling: 'Stop met lullen, spelen!!!' Niet leuk. Daar kan ik dus niet tegen.'

DOELEN EN DE KANS DAAROP?
'Mwoah, dertig, veertig albums maken.' Thomas grapt, maar meent het stiekem wel serieus. Hij zou niets liever willen; gewoon muziek maken en daar genoeg mee verdienen om ervan rond te komen. Nu lukt dat overigens aardig. Ooit was hij postbode, maar in Noorwegen is hij met zijn band, ondanks een toch niet echt mainstream te noemen geluid, op dit moment een ware mediahit. Thomas: 'Echt totale waanzin. Alles wat ik doe haalt de pers, zo lijkt het. We speelden pas in Glasgow. Ik had toen een shirt aan van Celtic. Dat was genoeg om de krant te halen in Noorwegen. Raar, toch? Over de toekomst kan ik niet oordelen. Ik ben een pessimist. Ik kan alleen maar hopen dat het zo goed blijft gaan als nu. Ik heb te weinig discipline om iets anders tot een goed einde te volbrengen. Als het hiermee niet lukt, ben ik verloren.'

RON VAN DER STERREN.



Back to articles or to main page.